When in Rome,do as the Romans do.

Every could has a silver lining.

Don't judge a book by its cover.

To kill 2 birds with one stone.

Actions speak lounder than words.

Scratch my back and I ll scratch yours.

An eye for an eye,a tooth for a tooth.

The Grass iss always greener on the other side of the fence.

The pot calling the kettle black.

Birds of a feather ,flock together.

Walls have ears.

All that glitters is not gold.

 

 

 

           I  have been in London since 29th September for study English.I ve rented the house at 19 Gowan rd. London nw10 2sh (in Zone 2 nearest tube is Willesden green).I ve studied in intermediate level at great chapal college ,oxford street.I am extending my visa.I wish I will get it.If I get the visa,I can live in UK more.

           When I finished studing for 1 month at Harrow House Internation College and I knew where is my workplace I was very happy cos I got the same workplace with my friends : Sim , Nong , P'Fai and Aida (Maxican's girl) and there is very close to the school just 5 mins for drive.I had 4 free days before go to work.I thought we should go to travel therefor we went to London (second time) for 3 days.We went to several historic place and building such as London Bridge,Tower Bridge,Tower of London,ST.PAUL'S and National Gallery.We went to Thai's restaurant "Krung Tap" cos we missed Thai food very much.It was delicious but quite expensive.

          We bought 3 days traveller card for use any transportation : bus,tube(underground) At first time I got in the tube I was very headache but after that I was better.

          Now I am working in Knoll House Hotel (www.knollhouse.co.uk) I am a housekeeping,it is hard work cos there has many rooms to clean in time.The last Easter I was very tried (5-10 April).At night I am a baby listening (7.15-11.00 pm) :listen to babies when parents go to dinner if they cry for a long time,call the parents (2 days/week)

         The staff's room is take 5 mins for walk to the hotel.I have a single room,I really like it but share toilet and bathroom.We have a living room.There has a TV,CD Player,Video,Microwave,Refrigerator etc.There has to walk pass the forest when in the night.There is very dark and so scary.My day off ison Friday and Saturday.In this hotel has 8 Thai girls.We always speak Thai. I probably not improve my English well.

         My supervisor is "Tracey" She is very nice and funny.Sometime I dont understand her cos she speaks very fast and she is come from the north of England.

         Now the weather is not too cold someday in the afternoon is very hot.The hotel is near the beach and very quite.I think some day off I will go back to Thailand (just kidding).Miss U All

                 มาถึงอังกฤษตอน 6.30 am วันที่ 24/02/07 ตอนอยู่บนเครื่องบินนอนไม่ค่อยหลับเลย มันนอนไม่สบาย เมื่อยมาก วันหลังต้องนั่ง Business class แล้วหล่ะ 555 ถึง Heathrow airport ผ่าน ต.ม. เสร็จ ก็ไปรอรับกระเป๋า ไปถึงก็เจอเลย แล้วก็มีเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนมารับชื่อเบน เป็นรถตู้ นั่งไปอีก 2 ชม.ครึ่ง ก็ถึง Harrow House International College ที่เมือง Swanage ตอนเย็นก็ออกไปเดินเล่นในเมือง อากาศเย็นมากๆเลย ลมแรกมากๆ เพราะเป็นเมืองติดทะเล อยู่ทางใต้ของอังกิด เป็นเมืองเล็กๆ เงียบสงบมากๆอ่ะ กลับมาอาบน้ำ น้ำร้อนที่โรงเรียนร้อนมากๆอ่ะ ลวกตัวเกือบสุกเลย รูมเมทเป็นเด็กเกาหลี ชื่อ เฮลิม น่ารักดี นิสัยดีด้วย ให้แอบเปิ้ล กับ chocolate เราด้วย (คือเห็นเราหิว ชง cerial กิน) อายุ 24 มาเรียน คอร์ส Intensive มาอยู่ได้ 5 เดือนแล้ว เค้าจะเรียนต่อโท ถาปัดที่ ลอนดอน เตรียมตัวสอบ IELTS ต้องคืนแรกก็นอนหลับสนิทเลย เพราะเหนื่อยมาก วันอาทิดไปเมือง Bournemouth ซื้อ sim card มา แล้วก็ซื้อที่ชาร์ตแบต notebook มา เนื่องจากลืมเอามา (เศร้ามาก ราคา 30 pounds) ตอนจะกลับฝนตกด้วย วันนี้อาบน้ำ น้ำเย็นมากๆๆๆ ตัวชาเลย (เซ็งมาก น้ำร้อนไม่ทำงาน) พอวันจันทร์มี test แล้วก็เรียนวันแรก ฟังก็รู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง เด็กที่เรียนด้วยกันส่วนใหญ่มาจากเมกาใต้ พวกแม็กซิโก อาเจน ชิลี เอกวาดอร์ พูดกันเร็วมากๆ รัวๆด้วย ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เครียดเหมือนกัน แต่ยังดีมีเพื่อนนะนี่ หวังว่าจะดีขึ้นในไม่ช้านี้ (รึเปล่า)  ส่วนเรื่องอาหาร ก็มีพวก ขนมปัง ครัวซอง แฮม ออมเลต ชีส บางวันมีข้าวกับแกงด้วยนะ ไม่อร่อยเท่าไหร่หรอก แต่ก็ยังดี เราก็กินเยอะมากๆเลยอ่ะ (จาอ้วนไม๊เนี่ย ไม่มีเครื่องชั่งน้ำหนักด้วยนะนี่)  อากาศตอนนี้ก็หนาว แต่ไม่มาก บางวันมีฝนตก ถ้าลงไปในเมือง ลมแรงมากๆ เลย

       เมื่อพฤหัสที่ 8 กพ. 50 เพื่อนๆ ม.ปลาย นัดเลี้ยงส่งไปอังกฤษ ไปกินกันที่ร้าน Big Mama ตรงอโศก เป็นร้านแนวอาหารอิตาลี มีพวก Pizza ,สปาเก็ตตี้,ผักโขมอบชีส,ชีสทอด,สลัดต่างๆ ร้านน่ารักดี เป็นร้านเล็กๆ ดีใจมากๆเลยที่เพื่อนๆอุตส่าห์สละเวลามา (ซึ้งสุดๆอ่ะ) มากันเยอะด้วย ก็มี อีฟ ปั๊บ ชล นุ่น ขิง (และแฟนขิงซึ่งเราจำไม่ได้ว่าคือแตง) น้ำฝน เต้ แก้ว ออมและอาร์ท  แล้วเราก็โดนชลเทศน์สะยืดยาวเลย ก็ดีใจนะที่เพื่อนเป็นห่วง เราก็จะทำตัวดีๆ (ถ้าทำได้นะ 555) แล้วเราจะซื้อของฝากมาให้นะจ๊ะ

อาจมีเหตุผลเป็นร้อยพัน ที่เธอคิดจะพูดให้ฉันได้ฟัง
ที่ในวันนี้ต้องเลิกลากัน ฉันก็เคยอยากรู้อยากถามว่าทำไม

แต่เอาเข้าจริงก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากได้ยินถ้อยคำใด ก็ไม่จำเป็นแล้ว

ก็ไม่สำคัญอะไรกับฉันแล้ว ไม่ว่ายังไงก็คงจบเหมือนกัน
ก็ไม่ต้องพูดต่อ เพราะไม่สำคัญ จบแบบไหนจากตอนไหนก็เหมือนกัน

ให้กี่เหตุผลกี่ร้อยคำ ก็ไม่ทำให้ความเจ็บช้ำเจือจาง
และนาทีนี้ไม่ขอรับฟัง ไม่ว่าเคยอยากรู้อยากถามซักเพียงใด

แต่เอาเข้าจริงก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากได้ยินถ้อยคำใด ก็ไม่จำเป็นแล้ว

ก็ไม่สำคัญอะไรกับฉันแล้ว ไม่ว่ายังไงก็คงจบเหมือนกัน
ก็ไม่ต้องพูดต่อ เพราะไม่สำคัญ จบแบบไหนจากตอนไหนก็เหมือนกัน

ก็ไม่สำคัญอะไรกับฉันแล้ว ไม่ว่ายังไงก็คงจบเหมือนกัน
ก็ไม่ต้องพูดต่อ เพราะไม่สำคัญ จบตรงนี้จากตอนนี้เลยแล้วกัน

           เกือบจาไม่ได้ไปสะแล้วสิเรา ขอวีซ่ารอบแรกไม่ผ่าน เลยต้องขอรอบ 2  โดนเรียกไปสัมภาษณ์ เครียดมากๆเลย กัวไม่ได้ นัด 8 โมงเช้า ไปถึงตั้งแต่ 7 โมงก็ไปรออยู่หน้าสถานทูต เข้าไปตอน 7.45 น. เห็นเจ้าหน้าที่ยังไม่มาเลยเข้าห้องน้ำก่อน ออกมาคนเค้ายื่นกันไปหมดแล้ว เราเป็นคิวที่ 5-6 นี่แหละ แล้วกว่าจะได้สัมภาษณ์นะ 11.20 น. แหนะ รอจนหายตื่นเต้นเลย ไอผู้ชายก่อนหน้าเราเข้าไปสัมภาษณ์ตั้ง 4 รอบ ไม่รู้อะไรนักหนา นานมากๆ สุดท้ายเค้าก็ไม่ได้ แย่จัง ตอนสัมภาษณ์คิดว่าไม่ได้แล้ว เพราะเจ้าหน้าที่เป็นนิโกร ไม่ยิ้มเลย ถามว่าทำไมถึงจะไป ทำงานอะไรอยู่ คิดว่ากลับมาแล้วมีหลักฐานไม๊ว่าจะมีงานทำ ถามว่าโครงการนี้เป็นยังไง กลับมาแล้วจะทำงานด้านไหน เราก็ตอบตามความจริงไปว่า คิดว่าภาษาอังกฤษสำคัญกับการทำงาน เคยทำงานที่ซีพี ตอนนี้ออกแล้ว กลับมาก็ทำงานด้านเดิม เกี่ยวกับการส่งออกอาหาร พอบอกว่าได้วีซ่า เรานี่ยังงงอยู่เลย แบบว่าเฮ้ยได้แล้วหรอ ดีใจสุดๆเลย ตอนนี้ก็เตรียมตัว เตรียมของอยู่ (ยังไม่ถึงไหนเลย) ไปโครงการ Hospitality and Tourism Sanwich Course ทั้งหมด 6 คน ตอนเรียนอยู่ที่เดียวกัน แต่ตอนทำงานคงแยกกัน ไปทั้งหมด 8 เดือน เดือนแรกไปเรียนที่ Harrow House International College อยู่เมือง Swanage ที่เหลือทำงาน ยังไม่รู้อยู่เมืองไหน ไปรู้ที่โน่น อยากได้ที่ใกล้ๆ London จัง จาได้ไปเที่ยว shoping ได้ (จะมีตัง shoping ไม๊เนี่ย)

        และแล้วก็ถึงเวลา และแล้วเราก็ต้องไป... 5555  ชีวิตลูกจ้าง C.P. ของเรากำลังจะจบแล้วนะ(สิ้นปีนี้) เราทำงานที่นี่ก็ได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่จะไม่มีวันลืม เราก็สับสนกับชีวิตเหมือนกันนะ หลังจากที่พี่อ๋วยเรียกเราเข้าไปคุย ก็จิงอย่างเค้าว่า หลังจากออกมาเรารู้สึกแย่มากๆ ไม่ใช่เพราะเค้าหรอก เพราะเราเองมากกว่า รู้สึกว่าไมฉันนี่ทำงานแย่อย่างนี้วะ เรียนจบมาได้ไงวะเนี่ย ทำไรไม่ดีสักอย่าง ทำงานไม่ได้เรื่อง เค้าจ้างมาให้เงินตั้งเยอะ(หรอวะ) ทำแค่นี้ทำไม่ได้ กลับบ้านก็เร็ว(ก็แค่ 3-4 ทุ่มเอง บางวันก็ 5ทุ่ม) งานก็ทำไม่เสร็จสั่งตั้งนานแล้ว (แม่งมีงานตั้งเยอะไคจาทำทันวะ มาทำเองมะ)แต่อีกใจนึงก็ เฮ้ย ฉันไม่ทุ่มเทหรอวะ มาอยู่หอคนเดียว กลับดึกขนาดนี้ ทำงานคนเดียว ไม่มีเพื่อน ตั้งนาน (มีตอน เดือนสิงหาคือพี่โต)คนคอยสอนก็ไม่มีแล้วให้ทำไงวะ ฉันไม่เคยทำงานนะโว้ย เรียนมามันก็ลืมหมดแล้ว แถมยังต้องดูแลห้องแลป ของก็โคตรเยอะ เอกสารอีก ทำตั้งแต่ แม่บ้าน(ล้างจาน จัดของ ยกของหนักเหมือนกันนะ เช็ดถู) จัดซื้อ (สั่งซื้ออุปกรณ์ เครื่องมือ ต้องไปซื้อเองด้วยนะ เช่นตู้รองเท้า จาน ชาม ฯลฯ) admin , document,QC,R&D จนถึงGB แต่ก็อย่างว่าเรานี่คงทำไม่ดีพอ อีกอย่างมันเยอะจัง ทำไม่ทัน เหนื่อยมาก เครียดมากๆเลย ไม่ไหวแล้วแหละ ไมชีวิตฉันต้องทนกับอะไรก็ไม่รู้ เงินก็ไม่พอใช้ ทำแล้วได้ไรวะ ไม่ได้ไรเลย แถมยังโดนว่าอีก ... กลับบ้านละดีก่า แล้วไว้มาเล่าให้ฟังอีกนะ ชีวิตลูกจ้างC.P. ช่าง...อะไรอย่างนี้

   นานมากแล้ว(จนจำไม่ได้)ที่ไม่ได้เข้ามาใน space มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับชีวิต ก็มีทั้งดีและไม่ดีปนกันไป

เริ่มที่เรื่องดีๆก่อนแล้วกัน ได้ไปดู concert plamy กะนก เช็ง ยี้(น้องเช็ง) ปาล์มมี่น่ารักมากเลย ตัวผอมมาก

หนุกดี ได้ปลดปล่อย แล้วก็วันนั้นไปงานรับปริญญาเพื่อนที่ธรรมศาสตร์กะซิ้ม แล้วก็เลยไปวัดพระแก้วกัน ไม่ได้ไป

นานมากๆๆๆ คนที่เค้าสร้างขึ้นมานี่เก่งมากๆเลยนะเนี่ย สร้างได้ไงไม่รู้ ไปแวะซื้อของที่ท่าพระจันทร์แล้วก็กลับบ้านกัน

   ไปดูหนังโคตรรักเอ็งเลยกะซิ้ม แอ้ม มา หนังก็ดีนะมีหลายแนวทั้งเศร้า ซึ้ง ตลก แต่ไม่ถึงกะทำให้ร้องไห้นะ

แล้วก็เรามีเพื่อนร่วมงานแล้วนะ ดีใจจัง เครียดอยู่คนเดียวมานาน ไม่รู้จาบ่นกะไค ชื่อพี่โต แก่กว่าปีนึง ทำงานโรงงานมาแล้ว 2 ปี

(เลยโดนเราบ่นไปหลายเรื่อง น่าสงสารจัง)

    มาถึงเรื่องไม่ค่อยดี รู้สึกจะเยอะกว่าเรื่องดีๆหว่ะ พี่อ๋วย(หัวหน้าที่น่ารักของเราเอง) เปิดกระป๋องสับปะรด A10(ใหญ่สุดแล้ว)

แล้วโดนกระป๋องบาดนิ้วโป้งซ้าย เส้นเอ็นขาดเลย ต้องไปผ่าตัดที่รพ.พระราม9 ต้องเข้าเฝือก หยุดงาน 1 เดือน

จิงๆเราต้องเป็นคนเปิดแต่เค้าเข้าไปเปิดก่อน รู้สึกผิดจัง... งานเราเลยยุ่งมากๆ อาทิดที่แล้วตรวจทูน่าจนเกลียดไปเลย

มันโหลดเยอะมาก แล้วก็มีปัญหาเยอะมากเลย เครียดมากๆเลยจนแบบไม่ไหวแล้ว อยากหายตัวไปเลย แต่ก็ผ่านมาแล้ว เฮ้อ...

แต่งานอย่างอื่นก็ยังรออยู่เพียบเลย เหนื่อยจัง(แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีงานทำ รึเปล่าวะ...) จิงๆมีอีกนะ แต่อย่าไปพูดถึงมันเลย

มันเป็นอดีตไปแล้ว เราต้องเดินหน้าต่อไป หวังว่าจามีแต่เรื่องดีๆเกิดขึ้นนะ คิดถึงเพื่อนๆจัง...

 

วันเสาไปกิน shabu shi กับที่บ้าน ที่ เดอะมอล์ ราม

อยากกินมานาน ได้กินสะที อาหารบางอย่างในเมนู ก็ต้อง

สั่งเอา เพราะไม่มีมาสะที เช่น ซูชิยำสาหร่าย อาหารอร่อยดี

สดดีด้วย ของหวานกินไอติมช็อคโกแลตกับซุปถั่วแดง

อิ่มมากเลยอ่ะ

 

เมื่อวันอาทิดไปมาบุญครองกับซิ้ม

(ในที่สุดก็ได้ไปลงโปรแกรมมือถือสะที นัดกับเพื่อนนานมากๆ) 

ไปลงโปรแกรม เพิ่ม mmc 

ซื้อ card reader มาแล้ว จาได้ลงคอมได้สะที

ทีนี้มือถือเรา ก็ฉลาดขึ้น อ่านภาษาไทยได้แล้ว หลังจากอ่านไม่ออกมานาน

ซื้อบัตรเติมเงิน ด้วย ตอนนี้เติม300ได้400 แหนะ (วันนี้หมดตัวเลย)

เดินจนเมื่อย แล้วก็หิว เลยไปกินฮะจิบัง แล้วก็กลับบ้าน

ขากลับผ่านสนามกีฬา มีขายซองซิลิโคนกับแบบคริสตอล

อันละ 50 บาทเอง ถูกมากเลย (ในมาบุญครอง แบบซิลิโคน

ตั้ง 200 คริสตอล 100 แพงมาก) เลยซื้อซองซิลิโคนมาอันนึง

เพราะแบบคริสตอลมีแล้ว

 

 

    เมื่อวันจัน อุ๊โทรมาจาก Virginia   ดีใจจัง กำลังอยากคุยกับอุ๊อยู่พอดีเลย ย้าย Host fam แล้ว อุ๊บอกว่าดีกว่าที่เดิม ดูแลเด็กผู้หญิงแค่คนเดียว 2 ขวบ คนโตผู้หญิง 5 ขวบไปโรงเรียน แล้วภาษาอังกฤษก็ดีขึ้นมาก ฟังรู้เรื่อง พูดได้ อิจฉาจัง  อยากไปบ้างอ่ะ จาได้พูดได้เก่งๆ แต่จะมีโอกาสไม๊เนี่ย ได้คุยแค่ 12 นาทีเอง สัญญาณไม่ดี เซ็งเลย  

  เมื่อวันอาทิตย์ไปเกาะล้าน กะ เช็ง เค้ง กิต พี่วี มา ไปเช้าเย็นกลับ หนุกมากเลย ไปถึงเกาะล้าน(ท่าหน้าบ้าน) ประมาณ เกือบบ่าย แล้วก็เช่ามอไซด์ 2 คัน ขี่ไปตามหาดต่างๆ หาดแรก คือ หาดตาแหวน หาดนี้สวย คนเยอะ แล้วก็ไปหาดเทียน หาดนี้ก็สวย คนน้อยดูสงบดี หาดแสม น้ำลึกไป แล้วก็หาดนวล ก็เลยตกลงมาเล่นหาดเทียนกัน เล่น banana boat ตกน้ำเจ็บมากเลย แสบตาอีกต่างหาก แต่ก็หนุกดีนะ(ตอนไม่ตกน่ะ) เล่นเรือแคนนู เหมือนเล่น banana boat เลย เพราะกว่าจะขึ้นครบ 4 คน ก็ตกไปหลายรอบ พายจนเมื่อยแขนเลย

 แล้วก็ข้ามกลับมาพัทยาถึงตอน 1 ทุ่ม ไปกินอาหารทะเล ร้าน shell ตังเก เมนูคือ หอยนางรมสด ปลาหมึกเผา ต้มยำกุ้ง(กุ้งเยอะมาก) กรรเชียงปูนึ่ง ปลากระพงนึ่งซีอิ๊ว และข้าวผัดทะเล อร่อยมาก   กินอย่างราชาแล้วก็กลับอย่างยาจก(เหมือนที่กิตพูด) ถึงบ้านเกือบ 5 ทุ่ม พ่อถึงกับทักว่า "ทำไม ตัวดำจัง" (ซึ่งปกติพ่อไม่เคยทักไรเลย เสียself เลยอ่ะ) เตรียมของขึ้นรถ อาบน้ำนอน

     ตื่น 6 โมง ขับรถไปลาดหลุมแก้ว ง่วงมากเลย แถมยัง ปวดเมื่อยคอและแขนมากๆ ตามขาก็มีรอยฟกช้ำ วันจันเลยง่วงทั้งวัน ขี้เกียจทำงานมาก(ปกติก็เป็นทุกวันอยู่แล้ว 555)

    สุดท้ายนี้ก็ขอบใจเช็งมากนะที่อยากไปทะเลพอดีกับที่เราอยากไป กิตที่ขับรถพาเพื่อนๆไป เค้ง พี่วี ที่ทำให้ทริปนี้หนุกมาก เราดีใจมากเลยที่ได้ไปทะเล (คือไม่ได้ไปมานานมากแล้ว) แล้วก็จาไปอีกแน่ๆ